Blog van Chris Kooij

LINKEDIN PRIVACYKWESTIE BLIJKT STORM IN GLAS WATER!

2011-08-11T13:26:00.003+02:00

Heb je 't al ergens gelezen? LinkedIn wil reclame maken met jouw profielfoto. Zij hebben toestemming gevraagd voor gebruik in social advertising. Uit betrouwbare bron begrijp ik echter dat dit alleen geldt voor reclame gericht op jou zélf! Dus in mijn geval wordt dat zoiets als: "Beste Chris, is deze cursus iets voor jou?" Nou, die reclame wil ik af en toe wel, want ik kan nog best iets leren, denk ik. Bij mij staat de optie dan ook nog steeds aan. Laat maar zien die foto. Goed voor nieuwe contacten!

DE BRON
Afgelopen woensdag vond een ontmoeting plaats in het mediabureau Wise Crackers van Paulien van Steijn met de LinkedIn medewerkster Elske Meines. Er werd vanzelfsprekend gesproken over de bewuste privacykwestie. Elske gaf aan dat de informatie van de betreffende persoon uitsluitend wordt getoond in communicatie gericht op de persoon zelf. Betrouwbaar genoeg? We zullen het er mee moeten doen!

NOG MEER NIEUWS: Bron: ANP

"De PvdA-fractie in de Tweede Kamer wil van minister Ivo Opstelten (Veiligheid en Justitie) weten wat hij vindt van het privacybeleid van LinkedIn. Kamerleden Martijn van Dam en Jeroen Recourt hebben de bewindsman woensdag gevraagd of hij vindt dat de site inbreuk maakt op de wet bescherming persoonsgegevens. Dit naar aanleiding van het nieuws dat de site foto’s en namen van LinkedIn-leden sinds kort ongevraagd gebruikt voor reclames, zo zeggen de PvdA’ers."

CONCLUSIE
Eerlijk gezegd voelde ik al aan dat er iets niet klopte. Het is niets voor Amerikanen om in een zakelijke omgeving de privacy van mensen met voeten te treden. Zeker niet na de kritiek die Facebook hierover al heeft gehad. Want in Facebook wordt schaamteloos je hele mikmak gebruikt, tot je zelf hebt ontdekt waar je dat allemaal kan uitzetten.

OPINIE
De snelheid en het gemak van communiceren via sociale media is er niet zelden de oorzaak van dat we ons mondje over iets dat we gehoord hebben horen babbelen, terwijl onze hersens er nog niet goed over hebben kunnen nadenken. Ik heb er vertrouwen in dat dit hier en nu voor mij niet geldt. :-)

OPGELOST
Inmiddels heeft LinkedIn - onder de dreiging van het malle voornemen van die PvdA-fractie - snel een oplossing bedacht, in de hoop het tij van deze inmiddels tot een springvloed uitgegroeide storm te keren. Wees dus gerust: nu wordt je foto niet langer zomaar getoond bij Social Advertising van het bedrijf dat je volgt. Daarvoor moet de lezer van zo'n Social Advertisement eerst op een linkje "Deze mensen volgen dit bedrijf >>" klikken en dan komt die foto alsnog. Eén tussenstapje dus. De storm neemt direct voelbaar af.

NASCHRIFT 08-09-2011: SCHADELIJK VIRUS
De e-mails blijven binnenstromen, van mensen die je goedbedoeld attenderen op deze 'kwalijke LinkedIn praktijken'. Deze berichten gaan rond als een schadelijk virus. Nederland is het enige land dat over dit onderwerp amok maakte. Domweg omdat er in de Nederlandse berichtgeving over "advertenties" gesproken wordt en men daarbij meteen denkt aan hele pagina's in de Telegraaf. En daarin dus ongevraagd gebruik van onze foto's. Onzin! Met Social Advertising wordt iets héél anders bedoeld dan "advertenties" in 't algemeen. Bovendien werd de verandering in LinkedIn netjes vooraf op hun Blog gepubliceerd. Kijk eens wat Faceboek flikt op dit gebied.

Daarbij, als ik er voor kies om 'volger' te worden van een mooi bedrijf, dan vind ik het ook logisch (zelfs wenselijk) dat anderen kunnen zien dat ik dat doe. Graag zoveel mogelijk zelfs. Wat zoek ik anders op LinkedIn dan aan mijn profiel toegevoegde professionele bagage en kans op nieuwe zakelijke contacten?

Stel het op prijs als de lezers van dit Blog de link ervan aan hun relaties doorsturen als second opinion.

Onderzoek: "Twitter users better educated than Facebook users, but both dumb compared to LinkedIn".

2011-07-20T11:41:00.016+02:00

Publicatie op: www.mediabistro.com

Wat mij betreft had dit niet eens onderzocht hoeven worden, want de uitkomst is mijns inziens gemakkelijk voorspelbaar.
Zoals met alle social media (en met name in de networks) het geval is, bepaalt de gebruiker het niveau van de activiteiten en voor zichzelf ook het niveau van de kring contacten waarin hij of zijn actief wil zijn. Zo heeft elk platform aan de ene kant zijn hoger opgeleide gebruikers en aan de andere kant zijn ogenschijnlijk inhoudsloze leuteraars.

De beperkte schrijfruimte bij Twitteren trekt vanzelfsprekend gemakkelijker het gebruik van impulsief geleuter aan. Die gebruikers nemen daarvoor ook continu de tijd, elk moment van de dag. Ook de hoger opgeleide Twittert wel eens impulsief en dat heeft dan ook de nodige commotie, schorsingen en zelfs ontslagen opgeleverd!

Leuter momenten
Maar... de hoger opgeleide heeft soms ook z'n leuter momenten! Bij voorkeur in de privé sfeer. En daarvoor kiest hij of zij momenteel massaal Facebook als het meest populaire social network voor privé gebruik. Dus in Facebook ook relatief gezien méér geleuter dan in LinkedIn. Logisch. Gezellig! Bovendien vind je in Facebook ook nog eens veelvuldig de niet of laag opgeleide gebruikers, met hun zinloos (voor hen zélf zinvol) geleuter. Die niet of laag opgeleide gebruiker vind je nu eenmaal niet zo snel in LinkedIn.

Social media koppelen
Het wordt pas lastig als social media zich aan elkaar koppelen, bijvoorbeeld Twitter aan LinkedIn. Op zo'n moment gaat zelfs de hoogst opgeleide gebruiker in zijn privé moment in zijn LinkedIn-update vermelden dat hij pannenkoeken gaat bakken voor zijn kinderen. Op zich best inhoudelijk, gezellig ook en menselijk, maar niet als update in een professioneel netwerk.

Overal geldt: de gebruiker bepaalt zélf het niveau!
Dus kwestie van instellingen aanpassen om te voorkomen dat je ál te gezellige Twitter-geleuter in het professionele LinkedIn-netwerk terecht komt. Wat niet inhoudt dat je nooit iets privé zou mogen delen in LinkedIn. Natuurlijk niet! Dat doe je in je werk toch ook wel eens?

Bavaria orange dress stunt op het WK...

2010-06-23T18:07:00.001+02:00

STORM IN EEN GLAS BIER.

De Bavaria WK stunt met oranje jurkjes... een storm in een glas bier. Riskant ook, of tenminste vervelend voor die meiden, zo ver van huis. En waarom geen oranje hot pants? Zoals de witte broekjes in 2009 in Moskou? Het draait in de soevereine FIFA enclave toch allemaal om 'bud'? Nou over 'buds' gesproken... kijk eens op de foto. En daar staat tenminste ferm de merknaam Bavaria op!

Wat is de opbrengst onder de streep, na aftrek van de kosten van de schikking? Naamsbekendheid? Waar? Waarom? Vraag een Amerikaan naar een biermerk dat begint met een B en hij zegt "Bud". Duitsers dan? Dan wordt het “Bit"... of “Becks”.

STUNT
Zijn er dan misschien hele hordes trouwe drinkers van Heineken, Amstel, Grolsch, Schuttersbier, Oranjeboom, Dommelsch, Hertog Jan, Gulpener, Brand etcetera acuut op dit vrolijk brutale Bavaria overgestapt? En hoeveel Bavaria gelegenheidsdrinkers zijn door deze stunt in tomeloze heavy users veranderd?

METEN

Kunnen we iets concreets meten? Of is er slechts ergens, wellicht bij de bedenkers, iets meetbaars overeind gekomen? Was dit circus misschien helemaal de bedoeling niet en blijkt het een uit de hand gelopen kwajongensgrap van het reclamebureau te zijn geweest? Wie zal het zeggen? Wie weet 't?

BUITENLAND

Ik denk dat Peter Swinkels, de ex topman van Bavaria die dit bier in de jaren zeventig serieus en succesvol over de grens heeft gebracht, al deze commotie met ergernis voorbij heeft zien komen. "Dickheads... snelle jongens... Bah!" mompelt Peter. Hij sloft hoofdschuddend naar de koelkast... "Zo, nu eerst een Bud Light!"

Kijk... ik publiceer op internet, dus ik leef!

2010-06-02T20:18:00.018+02:00

Linkedin voor ‘t leven... en daarna?

Mensen die mij kennen, weten dat ik vrij serieus en regelmatig bezig ben met de online netwerkomgeving Linkedin. En dat ik zo nu en dan iets op internet blog of in een forumdiscussie van commentaar voorzie. En diezelfde mensen weten ook dat ik mij niet zo bezighoud met de dood. Desondanks kwam er onlangs bij mij een gedachte naar boven, die met beide genoemde onderwerpen verbonden is: online publiceren en de dood.

Want we realiseren het ons wellicht niet, maar het internet staat boordevol met de ‘digitale nalatenschap’ van overledenen. Veel content, die in alle denkbare hoeken en gaten op het internet wordt geplaatst, blijft daar voor een eeuwigheid staan. Tenzij je er zelf iets aan doet om het te (laten) verwijderen. En als je zelf voorgoed in het leven bent uitgelogd, dan zal iemand anders dat moeten doen.

Zélf leef ik gelukkig nog en in goede gezondheid, dus maak ik mij niet meteen zorgen over mijn uiteindelijke digitale nalatenschap. Immers, ik publiceer nog steeds op internet, dus jullie weten het: ik leef. Bij sommige publicaties, fora en Twitter-achtige internetactiviteiten van andere mensen denk ik zelfs wel eens dat dat het doel op zich is. Als je maar publiceert, het maakt inhoudelijk geen donder uit wat en waarover het gaat. Voor mijzelf probeer ik dat te voorkomen. Ik realiseer mij overigens ook - en zie daar zelfs de humor van in - dat ik mij helemaal nergens meer zorgen over kán maken als ik er niet meer ben. Dus boejuh!

Digitaal nalatenschap

Maar als gezegd: onlangs kwam bij mij de vraag naar boven, wat er eigenlijk met alle persoonsgebonden content op internet van mensen gebeurt zodra ze overlijden. Het kwam door de gigantische hoeveelheid aandacht in de media die werd besteed aan de vliegramp op 12 mei bij Tripoli. Het drong tot mij door dat er van een groot aantal mensen, van het ene op het andere moment, wellicht óók een ‘digitale nalatenschap’ zal zijn ontstaan. En mogelijk ook op bijna onvindbare uithoeken in het internet, waarvan de nabestaanden misschien niet eens weten dat het bestaat. Laat staan dat ze over de inloggegevens beschikken om op een bepaald moment de content van of over de overledene te kunnen verwijderen. Best hier en daar letterlijk een dooie boel dus, dat internet.

Eeuwigheid

Zo weet ik van mijzélf dat ik aan het begin van deze eeuw regelmatig commentaar gaf op online publicaties van EMERCE magazine. Met name het onderwerp 'betaalbare Content Management Systemen' was in die periode een schrijfwaardig stokpaardje van mij. Wie vandaag de dag mijn naam in Google inklopt, vindt mij met mijn bureau in de zoekresultaten niet alleen op de eerste plaats, maar even verderop komt nog altijd een stoffige link naar boven van een achterhaalde EMERCE publicatie uit 2002. Op mijn verzoek aan de uitgever om deze ‘ouwe meuk’ te verwijderen, kreeg ik ooit als antwoord dat zij dat niet zullen doen. Het is juist hun policy om alles voorlopig eeuwig te laten staan. Lezers zouden het op prijs stellen om in de historie van de online publicaties te kunnen lezen. Acht jaar later? Ik betwijfel het.

Hemelvaart

Enkele dagen na genoemde vliegramp viel mijn oog op een 'familiebericht' in het AD. Normaal gesproken kijk ik zelden naar deze annonces, maar deze keer werd mijn aandacht getrokken door een condoleance van een bedrijf. Hun ICT-medewerker F. was namelijk op Hemelvaartsdag overleden tijdens zijn werk. Dubbel triest dacht ik meteen: zo’n man gaat nog op zijn vrije Hemelvaartsdag naar zijn werk en stijgt dan zelf onverwacht ook op naar de hemel. Zijn naam laat ik hier liever achterwege. Waarmee ik mijn oprechte deelneming wil betuigen aan zijn familie, vrienden en collega’s.

Deleten

Vanwege mijn onlangs opgewekte aandacht voor het begrip ‘digitale nalatenschap’, voerde ik de naam van de onfortuinlijke F. in op mijn iPhone Linkedin App en maakte ik zonder moeite contact met zijn persoonlijk profiel. Logisch en niet bijzonder natuurlijk, zo kort na zijn overlijden kun je dat nog verwachten. Het gaf me wél even een ongemakkelijk gevoel, als was ik een voyeur. Echter niet voor lang, want er kwamen meteen een aantal vragen bij mij op: hoe lang zou deze man nog voortbestaan in Linkedin? En hoeveel inmiddels overleden mensen staan er eigenlijk in dit online netwerk? In alle online netwerken bijelkaar? Is er wel rekening gehouden met het deleten van hun digitale nalatenschap door derden?

Op zoek naar antwoorden op deze vragen heb ik maar eens in de FAQ van Linkedin, Facebook en Hyves gekeken. Met zoekwoorden als ‘dood’ en ‘overleden’ wordt je al snel naar een pagina gedirigeerd waarmee je een aanvraag kan indienen om het profiel van een overleden persoon te verwijderen. Geen idee hoe lang het duurt om dit uiteindelijk te kunnen realiseren, maar vandaag - drie weken later - keek ik nog even terug naar het profiel van F. en het staat er nog steeds. Wonderlijk, want hoewel niet zo veel, maar hij heeft 28 connecties en het aan hem gekoppelde bedrijfsprofiel van zijn werkgever toont nog eens tientallen medewerkers. Is er dan niemand...?

Testament

Met name de laatste tijd is er op internet meer aandacht voor het fenomeen ‘digitale nalatenschap’. Want het is niet alleen handig als nabestaanden snel kunnen beschikken over een lijst met inloggegevens van online bankrekeningen en pincodes, maar ook over inloggegevens van blog’s, sociale netwerken, discussie fora, webwinkels, verenigingen, veilingsites noem maar op. In mijn eigen geval heb ik in de loop der jaren een lijst opgebouwd met inloggegevens voor zo’n zestig verschillende websites en online applicaties, van Skype tot en met Basgitaarforum.nl. Zo’n ‘digitaal testament’ met al die strikt persoonlijke inloggegevens, zet je natuurlijk niet op een plek waar iedereen er bij kan of waar het gejat kan worden. Dus ook niet in je desktop, laptop of pda. En vooral niet op papier! Maar waar dan wél?

Gelukkig kun je zo’n lijst tegenwoordig online aanmaken en beheren. Zoals bijvoorbeeld bij Entrusted, een Amerikaanse internet-dienst voor het managen van je digitale erfenis. En in Europa zette het Zwitserse Data Inherit in februari van dit jaar eenzelfde soort dienst in de markt, die je daarbij zelfs een iPhone App aanbieden, waarmee je je persoonlijke digitale gegevens ‘veilig’ vanaf je iPhone kunt beheren en updaten. Hoewel er bij mij nog wel een beetje wantrouwen rest ten aanzien van de ‘online veiligheid’ van dit soort diensten, is deze oplossing tóch een pak van mijn hart. Een hart dat gelukkig - tijdens het schrijven van deze blogpost - nog steeds klopt. ☺

C1000: "Houd het simpel, dan blijft het goedkoop!"

2010-05-05T11:54:00.021+02:00

Supermarkt rekent af met ‘kulmarketing’.
(Zie ook mijn publicatie elders op mijn blog.)
Het ene moment publiceer je over de negatieve bijsmaak die het woord 'marketing' zolangzamerhand krijgt; het andere moment word je geconfronteerd met een campagne op televisie, waarin supermarkt C1000 afrekent met een flink aantal vermeende bijzondere eigenschappen van (wat ik maar even voor het gemak noem) ‘kulmarketing’ producten. Of wellicht nog beter: 'crap marketing'. Die woordcombinatie levert in Google al meer dan 20.000 hits op.

Gebakken luchtkussentjes
In de commercial acteert cabaretière Tineke Schouten als een C1000 klant die zich blij verheugd toont met... beschuit zonder inkeping voor je duim... drinkyoghurt zonder bacteriën (dus zonder beestjes) erin... keukenrol zonder gebakken luchtkussentjes en macaroni in de vorm van macaroni. Met name die ‘gebakken luchtkussentjes’ vind ik een vondst. KISS! Ik verheug mij dan ook nu al op de teksten die wellicht nog voor wasmiddelen, cosmetica, scheermesjes en inlegkruisjes zullen worden geschreven. Mag ik ze bedenken, alsjeblieft!?
Simpel gehouden, dus goedkoop
De verpakkingen van C1000 Basis zijn in simpel rood/wit uitgevoerd en het gaat alleen nog maar om de inhoud. “De allervoordeligste keuze in de schappen van C1000 en veelal van heel Nederland.” aldus de tekst op de C1000 website. “Vergelijkt u de prijzen zelf maar eens met de discounter: met C1000 Basis bent u goedkoper uit.” daagt C1000 de consument uit. “Hoe die basisproducten zó voordelig kunnen zijn? Omdat ze expres goed maar heel simpel zijn gehouden. En dat maakt ze vanzelf goedkoop. Dus kiest u maar.” Klik hier voor de C1000 website en het spotje.

Chapeau C1000, goed gedaan!

I rest my case.

Heeft “marketing” een negatieve associatie gekregen?

2010-04-28T18:08:00.016+02:00

Niet geloven, 't is allemaal marketing!
Heeft het woord “marketing” bij de consument reeds zo’n negatieve associatie gekregen dat er behoefte is aan differentiatie van het begrip? Regelmatig hoor ik mensen zeggen: “Ah joh, niet geloven. ‘t Is allemaal marketing!” Er wordt dan gerefereerd aan de onzin die er soms rond producten of diensten wordt bedacht om de aandacht te trekken. Niet zelden betreft het fake producteigenschappen, toevoegingen, verpakkingen, beweringen en zelfs complete façades waar een beetje consument met hersens meteen doorheen prikt.

De oorspronkelijke positieve betekenis van het oerbegrip marketing - waarbij de producent het product ziet door de ‘ogen van de consument’, met andere woorden: het product zo goed mogelijk afstemt op de wensen van de consument - dreigt onderuit gehaald te worden door overduidelijke fratsen en verzinsels van ‘marketeers’ zelf.

Negatieve klank
Dat het goed fout kan gaan met de associaties die mensen bij een woord hebben, zie je bijvoorbeeld in de wereld van het voetbal. Voor veel mensen heeft het positief bedoelde woord “voetbalsupporter” in de loop der jaren een uitermate negatieve klank gekregen.

Op internet staan dan ook al meerdere betekenissen voor het woord “marketing” vermeld, zoals de meest ruime en meteen de allerplatste: “Alles wat een bedrijf doet om de verkoop van producten te bevorderen.” Dus een misleidende verkooptechniek is ook marketing?

Wat vindt u er van?
Herkenning of misschien zelfs erkenning? Zin of onzin? Heeft u treffende voorbeelden die eens stevig aan de tand mogen worden gevoeld? Of wellicht juist als lichtend voorbeeld kunnen gelden?

Wat denkt u: is het al tijd voor de introductie van het begrip “kul-marketing”?

Rapportage Boost Your Business LinkedIn training 24 maart 2010.

2010-04-02T13:03:00.005+02:00

De échte kracht van je Linkedin netwerk
Hoofdregel bij alle vormen van netwerken is een goede netwerkattitude = informatie delen op een reactieve en pro-actieve manier, zonder direct iets terug te verwachten. Beter niet uitgaan van het gezegde “Geven en nemen!” maar van “Geven en ontvangen!” Voor netwerken via Linkedin is dit ook niet anders. Op 24 maart 2010 nam ik deel aan de Linkedin training Boost Your Business. In deze blogpost een rapportage.

Stel een doel
Zorg dat je een zo specifiek mogelijk doel formuleert. Dit doel moet aannemelijk zijn, bijvoorbeeld: “In 6 maanden tijd 10 nieuwe mensen ontmoeten die voldoen aan het profiel dat ik beschouw als mijn primaire doelgroep”. In mijn geval zijn dat onder meer Marketing Managers of eigenaren van bedrijven in een bepaalde categorie. Mijn subdoel (eigenlijk onderliggend hoofddoel) is om uit die nieuw verworven connecties minimaal één nieuwe opdrachtgever te kunnen verwelkomen. Twee mag ook! :-) 

Wie kan helpen?
Denk aan de best geplaatste personen die je kunnen helpen dat doel te bereiken. Hiermee wordt niet in bekende ‘namen’ gedacht, maar meer in personen die de beste connecties hebben in jouw doelgroep. Denk dan niet meteen aan collega reclame-adviseurs in je netwerk, want dat zijn in feite je concurrenten. Weinig kans dat zij jou aan hun klanten willen voorstellen.

1e Graads connecties
Het hoeft geen betoog dat jouw eigen 1e graads connecties allemaal mensen moeten zijn die je écht kent. Oud collega’s, buren, studiegenoten, klanten, leveranciers, clubgenoten, vrienden... vul maar in. Maar je moet ze wel kennen. Aan een willekeurige Linkedin ‘postzegelverzameling’ heb je niets! Dus eerst even ‘ontvrienden’ die zooi!

Know, like and trust
Voor je 1e graads connecties geldt aldus: ze moeten je kennen, ze moeten je sympathiek vinden en ze moeten je vertrouwen = Know + Like + Trust. Ze moeten ervan overtuigd zijn dat het waar is wat je zegt en erop kunnen vertrouwen dat jij de relatie met hun connecties niet zult beschadigen. Want zij vormen vanaf nu de sleutel tot het verwerven van nieuwe connecties.

2e Graads connecties
De échte kracht van je Linkedin netwerk zit namelijk in de 2e graads connecties, dus zeg maar: de vrienden van jouw vrienden, die jij zelf (nog) niet kent. In die 2e graad connecties tref je ongetwijfeld je doelgroep aan en met Linkedin heb je de gelegenheid om op je gemak vanuit hun profielen de nodige informatie te verzamelen.

Rekensom nieuwe contacten
Stel dat je 200 eigen connecties hebt (gemiddeld kent iedereen zo’n 250 mensen) en die connecties hebben op hun beurt weer hetzelfde aantal connecties, dan heb je dus 200 x 200 = 40.000 mensen die slechts op één contactpersoon afstand (in de 2e graad) van jou verwijderd zijn. Daar zitten op z’n minst enkele tientallen personen van jouw doelgroep bij.

Nieuw contact vinden
Linkedin biedt vele mogelijkheden om je doelgroeppersonen te vinden: door alle 2e graads connecties van jouw Linkedin contacten een-voor-een door te nemen. Of door in ‘geavanceerd zoeken’ op functie en/of meerdere specifieke kenmerken te zoeken, bijvoorbeeld: type en omvang bedrijf en uitsluitend binnen je eigen 1e graads connecties. Daarmee kun je snel uitvinden wie van je relaties mensen kent binnen jouw doelgroep.

Introductiebericht
De volgende stap is dat je je eigen 1e graads connectie vraagt om je te introduceren bij zijn relatie in de 2e graad. Dat kan met de Linkedin functionaliteit ‘Get introduced through a connection’. Daarmee verstuur je in één keer twee berichten: een berichtje aan je eigen connectie en een nog te accepteren introductiebericht aan je doelgroeppersoon. In het Linkedin systeem kun je volgen of je bericht is doorgestuurd en of het door de doelgroeppersoon is geaccepteerd.

Jouw connectie wordt in de gelegenheid gesteld om de afweging te maken om wél of niet mee te willen werken. Doet hij dat wel, dan schept dat meteen vertrouwen bij de ontvanger. De kans is groot dat deze persoon jouw introductie wil lezen. Het wordt ‘m immers door een bekende aangeboden?!

Toevoegen aan je netwerk
Na dit eerste schriftelijk contact is het zaak om de ontvanger ervan te vragen of je hem of haar aan je Linkedin netwerk mag toevoegen. Daarbij kun je meteen al de wens uitspreken dat je die persoon binnenkort eens wilt ontmoeten. Toon hierbij oprecht interesse, zoek naar mogelijke raakvlakken, vooral niet aansturen op het zaken willen doen.

Persoonlijke kennismaking
Is je nieuwe contact bevestigd? Zorg er dan dan voor dat je een persoonlijke kennismaking afspreekt. Nog steeds zonder je verkooppraatje, maar vanuit oprechte interesse voor elkaar, voor elkaars werk, elkaars onderneming of instelling en achtergrond, gedeelde hobby wellicht... Ga voor geven!

Zelf vind ik de persoonlijke ontmoeting een ‘must’ om een nieuw contact voldoende borging te geven. Je moet iemand écht persoonlijk hebben leren kennen om ‘m in je gedachten een plaats te kunnen geven. Om aan iemand te kunnen denken als dat relevant is. Blijf ‘geven’ want dat nodigt uit tot ‘ontvangen’ en daar kan onverwacht nieuwe business uit voortvloeien.

Uitbreiding van je netwerk
Ook connecties waar je nooit business van krijgt zijn waardevol voor je netwerk. Al was het maar omdat zij in hun connecties wellicht weer nieuwe doelgroeppersonen kennen die jij zou willen benaderen.

Gratis of betalen
Linkedin gratis gebruiken kan goed, maar als je ervoor betaalt krijg je meer resultaten te zien en heb je ruimere mogelijkheden voor het uitvoeren van de nodige processen. Je kunt zelfs je eigen Profile Orginizer aanmaken, met door jezelf aangelegde mappen waarin je profielen van leads, prospects etc. kunt bewaren met notities en berichten er aan vast. Je eigen CRM-systeem.

Andere Linkedin doelen
Linkedin is ook geschikt voor andere doelen, zoals het zoeken in CV’s naar personeel of juist het vinden van een baan of leveranciers in specifieke branches. De meeste bedrijven hebben inmiddels hun bedrijfsprofiel op Linkedin staan. Werknemers worden daar automatisch aan gekoppeld.

Een Social Network is het natuurlijk ook. Je kunt bijvoorbeeld oude collega’s terugvinden of mensen die elders lid van Rotary zijn of zo. Het systeem komt continu zelf met gevonden suggesties van mensen die je wellicht kent.

Groepen en discussies
Er zijn op Linkedin veel ‘groepen’ te vinden, over elk denkbaar onderwerp of vanuit welke entiteit dan ook. Als je je aansluit bij die groepen, dan kun je desgewenst meediscussiëren. Dat zorgt er op zich al weer voor dat andere mensen zien dat je bestaat én dat jij weer ziet dat er andere mensen bestaan die binnen je doelgroep passen. Tot slot: alle hyperlinks van en naar Linkedin rond jouw naam en bedrijf hebben invloed op jouw ranking wereldwijd in zoekmachines. Type maar eens in op Google zoeken: chris kooij

Informatie over de trainingen: http://www.linkedin-training.nl/

Over oude auto's voor nieuwe prijzen.

2009-05-06T11:21:00.005+02:00

De overheid bedenkt regels...
...en de burger ziet kansen om daar in specifieke gevallen zijn voordeel mee te doen. Dus komen er nieuwe scherpere regels. En dan zijn er weer nieuwe kansen... perpetuum mobile... het spel van kat en muis. De bijtelling voor een auto van de zaak verandert. Voor een auto van 15 jaar of ouder betaal je een bijtelling over de 'marktwaarde' en niet over de 'cataloguswaarde'. Daarom kost een nette 15 jaar oude Mercedes zomaar 12.000 euro in plaats van een dagwaarde van 1.200 euro.
Dat voordeel gaat - zoals het er nu uit ziet - in 2010 veranderen van 15 naar 25 jaar. En een voordeel was het. Niet alleen voor de tweedehands autoverkopers.

Mijn oude 'grote bak'
Nu is voordelig rijden kiezen voor een saaie Prius, denk ik... dé exponent van het 'nieuwe voordeel'. Oud voordeel, nieuw voordeel... zo werkt dat met de overheid. Zo rijd ik als ondernemer al vanaf de jaren tachtig in auto's op een grijs kenteken. Momenteel al 13 jaar in een full-size Amerikaanse pick-up diesel, die overigens nog steeds door de roetmeting komt. En er zit gewoon een achterbank in. Mijn oude 'grote bak' is dus geschikt voor 5 man personenvervoer; kan nog zeker 4 ton aan miles mee. En dat voor een fooi aan wegenbelasting, onderhoud en bijtelling, puur voor mijn plezier in zo'n dikke truck rijden. Heerlijk! Eventueel ooit nog zo'n Priusje in de laadbak, om daarmee de voor oude auto's afgesloten stadscentra in te kunnen. Ideaal!

De regels veranderen
In februari 2009 werd mijn truck 15 jaar oud, dus ging ie in één klap laag de bijtelling in. Maar het verbaast mij niets dat ik niet lang het voordeel van de lage bijtelling voor zal genieten. De overheid doet er immers alles aan om uit alle hoeken en gaten geld los te peuteren. 'Gelegaliseerd graaien' noem ik dat wel eens, want het is maar nèt waar de politiek geld verwacht en niet zelden is dat de auto. Daar zijn er veel van, dus dat zet zoden aan de dijk. Oude voordelen als het grijze kenteken en de regels voor de bijtelling veranderen ligt hierbij voor de hand. Voor het grijpen zelfs. Al jaren. Dat heb je dus kunnen zien aankomen.

Oude auto's voor nieuwe prijzen
Nu de banken vanwege de crisis met miljarden 'geholpen' zijn (zélf ook sparen hadden ze bij de banken niet aan gedacht) is dat alleen maar erger geworden. En ik vrees dat dat niet zal veranderen. Maar vandaag de dag een oude Mercedes voor ruim 12.000 euro verkopen is ook geen kattenpis. Wees eerlijk heren autohandelaren: waar de overheid op een walgelijke wijze misbruik maakt van de cataloguswaarde voor bijtelling; daar is de dagwaarde van een oude Mercedes ook waanzinnig gestegen. Je haalt zo'n ding voor een prikkie uit het buitenland en verkoopt 'm hier in ons land met een ongekende woekerwinst! Tja, en dat is dus binnenkort wellicht over. Want een 25 jaar oude Mercedes voor 12 mille... ik weet 't niet.

Geld, geld en nog eens geld
Uiteindelijk gaat het allemaal om geld. Bij alle betrokken partijen. En als er té veel 25 jaar oude auto's op bedrijfsnamen komen te staan, dan wordt ook die regel door de overheid aangepast. Alle échte hobby klassiekers ten spijt. Dat herhalende proces zal niet te stoppen zijn, vrees ik. Wellicht biedt mijn 1969 Triumph Bonneville motorfiets nog even uitkomst. Met loodvervanger dan hè?! En bij mooi weer. Tot ook die belast wordt.

Nieuwe wegen en omwegen
Koopt allen een Toyota Prius, lijkt de overheid te prediken. Toyota op de gouden berg, wellicht straks geassembleerd bij NedCar, dan is dat werkgelegenheidsprobleempje daar ook meteen opgelost. En als we allemaal een Prius hebben, ook zo'n blauwe, dan ontvangen we een gelijkgekleurde envelop voor een speciale, nieuwe Prius-tax. Je moet toch wat? Mijn advies: verspil geen tijd aan negatieve energie. Levert niets op. Bedenk nieuwe wegen en omwegen. Wellicht is de grijze import van blauwe Priussen een optie voor de autohandel? Of kies voor een nieuwe motor van de zaak. Die kent geen bijtelling!

Autobiografie in vijf hoofdstukken:

2006-10-23T21:54:00.003+02:00

1. Ik loop door een straat.
Er is een diep gat in het trottoir.
Ik val erin.
Ik ben verloren... ik ben radeloos.
Ik huil tranen met tuiten.
Het is mijn schuld niet.
Het duurt eeuwig om een uitweg te vinden.

2. Ik loop door dezelfde straat.
Er is een diep gat in het trottoir.
Ik doe alsof ik het niet zie.
Ik val er weer in.
Ik kan het niet geloven dat ik op dezelfde plek ben.
Ik kan wel weer janken.
Maar het is mijn schuld niet.
Het duurt nog lang voordat ik eruit ben.

3. Ik loop door dezelfde straat.
Er is een diep gat in het trottoir.
Ik zie dat het er is.
Ik val er weer in... het is een gewoonte.
Mijn ogen zijn open.
Ik weet waar ik ben.
Ik huil niet.
Het is immers mijn schuld.
Ik kom er direct uit.

4. Ik loop door dezelfde straat.
Er is een diep gat in het trottoir.
Ik loop er omheen Ik lach.

5. Ik loop door een andere straat.